Leni Huyghe verbindt kwetsbaarheid, nieuwsgierigheid en meertaligheid in ‘Real Faces’

‘Real Faces’ vertelt het verhaal van Julia, een casting director die van Londen naar Brussel verhuist na een verbroken relatie. Ze leert microbioloog Eliot kennen in de Airbnb waar ze verblijft. Terwijl ze voor haar werk op zoek gaat naar de geschikte acteurs voor een parfumreclame, ontstaat er een unieke vriendschap tussen haar en haar zwijgzame huisgenoot. 

“Het was voor mij ontzettend spannend om ‘Real Faces’ op de wereld los te laten, want je weet natuurlijk nooit op voorhand hoe het publiek reageert op een project waar jij zo lang aan hebt gewerkt. Het applaus nadien heeft me wel echt veel deugd gedaan”, geeft een opgeluchte Leni toe.

Het belang van een vangnet

De thema’s die aangeraakt worden in de film zijn onder meer eenzaamheid, identiteit, latent racisme en seksisme op de werkvloer, persoonlijke groei, het dragen van maskers en… korstmossen.

De regisseur benadrukt dat het op zo’n moment belangrijk is om een sociaal vangnet te hebben. Terugvallen op vrienden en familie kan wonderen doen, maar ook iemand nieuws in je omgeving kan een verrassende steun en toeverlaat zijn. Voor Julia is dat haar nieuwe huisgenoot Eliot, die haar terug op het juiste pad probeert te helpen. 

Nieuwsgierigheid troef

Een ander belangrijk element is de rol van Brussel, die het decor vormt van ‘Real Faces’. Onze hoofdstad heeft een bijzondere plaats in het leven van de regisseur. “Het is niet alleen de plaats waar ik filmschool volgde, maar het is ook de plek waar ik artistiek ben ontwikkeld. Dat heeft me veranderd als mens.”. 

Leni vond het ook belangrijk om de meertaligheid op een organische manier in beeld te brengen.

De nieuwsgierigheid komt bij het personage van Eliot ook uitgebreid aan bod door zijn interesse in korstmossen. Daar heeft Leni naar eigen zeggen lang over moeten nadenken. “Het eerste plan was om van zijn personage een architect te maken met een overdreven obsessie voor gebouwen, vooral bezig op zichzelf. Het idee van de korstmossen heb ik te danken aan mijn ex-partner. Op de universiteit deed hij er onderzoek naar. We zaten volop in een break-up toen ik aan een fontein al die witte stippen zag waar hij dagelijks mee werkte. Ik link dat moment nog steeds aan de diepte van mijn pijn, en de relativering ervan.”. 

Een lang proces

Leni begon in 2017 met het schrijven van het scenario dat leidde tot de film ‘Real Faces’. “Het schrijven van een scenario is een proces van ups and downs.”, geeft ze toe. “Er zijn altijd momenten waarop je het niet meer ziet, en dan is het belangrijk om je blik te verplaatsen.”. Voor de regisseur kwam dit in de vorm van de televisiedocumentaire ‘I Waited Day & Night’ en de jongerenreeks ‘HACKED’. Door zich te focussen op andere projecten, kon ze daarna met een fris hoofd verder werken aan haar eigen fictiefilm. 

Tijdens het schrijfproces kreeg ze hulp van co-scenarist Vincent Vanneste, die ook meeschreef aan het scenario van ‘Skiff’ (de film van Cecilia Verheyden die afgelopen zondag in première ging op FFO26). “Samenwerken met Vincent is een geschenk. Hij respecteert je in je makerschap en is nieuwsgierig. Bovendien zijn we complementair; ikzelf ben een chaotische denker en Vincent vindt altijd de structuur.”.  

Om af te sluiten vertelt de regisseur over haar nieuwe project ‘Nachtschade’, waarvoor ze opnieuw samenwerkt met Vincent Vanneste. Het verhaal is geënt op de relatie met haar eigen moeder, maar ook thema’s als hekserij en rouw komen aan bod. Al zal het resultaat nog niet voor meteen zijn, want eerst kan het publiek nog volop genieten van ‘Real Faces’ op het grote scherm. De film is vanaf april te zien in de bioscoop.